
Marksizm önsel olarak ezilenlerden yanadır. Ezilenlerden yana olma duyusallığı, sonraki tüm işlemler için başlangıç koşulunu sağlayan ontolojik bir niteliktir. Marksizm “ezilenlerin acı çığlığı” değildir ama Marksistlerin yüreği ezilenlerle birlikte, onlardan yana çarpar. Bu koşul mücadele halinde olan ezilen kesimleriyle, ezilenlerin kurtuluş mücadelesi için derin bağlar kurmayı sağlar. Marksizmin politika bileşeni sırf ezilenlerden yana olma duyusallığı ile dost-düşman, bizimkiler-onlar ayrımını işletebilir. Belirli Marksist özneler, belirli konjonktürlerde ezilenlerin kurtuluş mücadelesinde öncelikler belirlemeye muktedir nitelikleriyle konumlar oluşturur. Bunun sınırlı kaldığı koşullarda ise devrimci duyusallığın yerini ideo-politik tutumlar alır.
Marx ve Engels’in gazete yazılarında birçok örneği bulunabilecek, kendi yaşadıkları dönemin Avrupa ve dünya politikasında yaşananları değerlendirmelerinde ezilenlerden yana devrimci duyusallığın izleri sürülebilir. Kuruluş döneminin etkileri ile sınırlanmış bu dönemde alınan tutumlar içinde daha sonra Marksizm alanında yaşanan ayrımlarda da ifade edilen “Marksizmin devrimci diyalektiği”nin dışında kalan, ezilenlerden yana duyusallığı kapsam dışı bırakan örnekler de bulunur. Marksizmi dar bir ezilen ideolojisi sınırına çekmek, onu Aydınlanma ideolojisinin ve tarih felsefesinin içinde kabul etmek ya da toplumsallığı sınıfsallık ile özdeşleştirme kuruntusuna kapılmak, ezilenlerden yana olma devrimci duyusallığının dışında olmayla sonuçlanır. Ancak yinelemeliyiz, devrimci duyusallık bir başlangıç koşuludur. Marksizm mücadele içinde olan ezilen kesimlerinin içinde her özgül durumda ezilenlerin kurtuluşu kavgasını yükseltmenin yollarını arar, politik ayrımlarını buradan kurar.
Marksizmin ezilenler ile kurduğu duyusal bağ önseldir ve her somut durumda ezilme durumuna karşı mücadeleyi yükselten ezilenler lehine yapılan ayrımlarla birlikte işler haldedir. Ezilenlerin kurtuluş mücadelesinin farklı vektörlerini birleştirici tarzda üstlenebilmek, onlarla içeriden bağlar kurabilmek, Marksistleri, tekil ezilen hareketlerinin kurmaylarından farklı kılan kritik halkadır. Bu, bir meziyet olarak Marksizmin devrimci diyalektiğinde güçlenerek ifade edilmiş, büyük zaferlerle taçlanmıştır.
***
İçinde bulunduğumuz konjonktürde emperyalist saldırganlığın hedefinde olan Batı Asya’da ezilenlerden yana devrimci duyusallık, tereddütsüz çekilmesi gereken sınırları gerekli kılıyor. İsrail soykırımcı Siyonizminin Gazze’ye ve şimdi de Batı Şeria’ya yönelik ardı arkası kesilmeyen saldırıları, ABD emperyalizminin İran İslam Cumhuriyetine güçlü bir direnişle püskürtülen saldırısı ve bitmeyen tehditleri, Batı Asya’nın baş düşmanın sözcülerinin sıklıkla ifade edildiği şekilde “Akdeniz’den Hazar’a kadar” emperyalist plan doğrultusunda hizalanma arayışı safların nasıl şekillendiğini de gösteriyor. Koşulsuz olarak direniş tarafı ve emperyalist düşman ile birlikte hizalananların tarafı; saflar bu denli net.
Bağımsız direnme hattı oluşturabilme kabiliyeti düşmanlarınca da tanınan, buna karşılık Batı Asya’daki “Direniş Ekseni”nin merkezî parçası İran ile güçlü bağları göz önünde bulundurularak “İran destekli” denmesinde de bir sakınca görmediğimiz Yemen’deki Husiler adıyla anılan Ensarullah Hareketi saldırı dalgasına karşı güçlü bir direniş gösteriyor. Bu açıdan politik ayrım net. Ensarullah, emperyalizm ve bölgede bulunan işbirlikçileri karşısında “bizimkiler” safının en ileri ucunda yer alıyor. Bu, farklı türden politik ayrımlarla ortaya konulabilir, ancak daha özel bir ayrımın izini sürmek istiyoruz.
Ensarullah sizde ne hissettiriyor? Önsel bir işlemden yola çıkarak küresel, bölgesel ve yerel güç dağılımı açısından ezilen kurtuluş hareketi olmasından şüphe duymadığımız Ensarullah ile nasıl bir duyusal bağ kurulduğunu soruyoruz. Şayet sizde soğukkanlı hesaplar dışında hiçbir yakınlık hissi, “bizimkiler duyusu” uyandırmıyorlarsa, Ensarullah’a “düşmanca” bir yaklaşımınız yoksa dahi bu sizi bir kritik ayrım noktasında öteki tarafın, “onlar”ın saflarına pasif dahiliyete götürür. Daha ileride Ensarullah’ın “saldırgan” olduğu, İslamcı gerici olduğu, geri “Ortadoğu” aşiret hareket düzeninin bir parçası olarak arkaik olduğu argümanları aklınızdan geçiyor ve hatta dilinize geliyorsa karşı tarafın saflarında yerinizi güvencelemişsiniz demektir.
Ensarullah’ın Yemen’de verdiği vatan savunmasının tarafında olmak başka şeyler bir yana başlı başına bir gerekliliktir. Öte yandan Ensarullah hareketi yurtsever direnişleri boyunca ABD emperyalizmi, İsrail Siyonizmi ve bölgedeki emperyalizm işbirlikçisi rejimlerin de saldırısı altında bulunuyor.
Suudi Arabistan 2015 yılından beri Yemen’de kendi kontrolünde bir “Arap koalisyonu” oluşturmak için başkent Sana dahil ülkenin kuzey ve batısını kontrol altında tutan Ensarullah’a karşı sayısız hava harekâtı düzenledi. ABD silahlarının en büyük alıcısı ve dünyanın üçüncü büyük askeri harcamasını yapan Suudi Arabistan tüm bu teknik olanakları ve ekonomik gücünün getirdiği “diplomatik” avantajlarına dayanarak saldırmasına rağmen istediği sonuçlara ulaşamadığı gibi Ensarullah bu süreçten güçlenerek çıktı.
Ensarullah Hareketi, Suudi Arabistan’ın petrol rafinerilerine, hava ulaşımına yönelik ciddi misillemelerde bulundu. Gelinen aşamada ABD ve İsrail’in bölgedeki çıkarlarına uyumlu, onları gözeten ve örtülü olarak onlara destek ve hizmet sağlamaya yönelik olarak Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan’ın oluşturduğu “Mekke İttifakı”, “Ortadoğu’nun NATO’su” nitelemesine layık olarak ilk görevini saldırgan ilan ettiği Husilere karşı Suudi Arabistan’ı koruyarak ifa etmeye hazırlanıyor. Bunun için “Kabe’ye saldırı” yalanı ve “kutsal toprakları savunma” gibi argümanlar öne sürülerek meşrulaştırıcı kılıflar aranıyor.
Ensarullah Hareketinin yönetiminde bulunan Yemen, Gazze soykırımına karşı İsrail’e silahlı yanıt veren tek Arap ülkesidir. Trump’ın “Gazze barışı” soytarılığı için kurduğu masaya dahil olmak için sıra kovalayan ve işbirlikçiliklerini kanıtlama yarışına girenlerin İsrail karşısındaki pozisyonları ile Ensarullah’a yönelik tutumları uyumludur. Soykırımcı İsrail Siyonist devletiyle gizli ya da açık işbirliği içinde olan gerici devletlerin suç ortaklığı şimdi de İsrail’e karşı silahlı yanıt oluşturan tek Arap ülkesine yönelik saldırıda kuruluyor. Gazze soykırımına karşı Ensarullah İsrail’e sadece askeri karşılık vermekle kalmadı. İlk andan itibaren, egemen olduğu toprakların jeo-politik avantajını da kullanmak için Kızıldeniz üzerinden yürüyen ulaşımı İsrail gemilerine ve İsrail ile ticarete kapattılar.
ABD ve İsrail son üç yıl içinde Ensarullah’a defalarca hava saldırısı düzenledi. Yine ABD’li emekli Albay MacGregor’un açıkladığına göre ABD ve İsrail özel kuvvetlerinin iki yıl önce gerçekleştirdiği saldırı operasyonu Ensarullah tarafından püskürtüldü. ABD’nin gelinen aşamada Yemen’e yönelik saldırıyı bölgedeki işbirlikçilerine havale etmesinde bu hezimetin de etkileri bulunuyor muhtemelen. Öyle görünüyor ki, Mekke İttifakı tarafından ABD emperyalizminin yönlendirmesi doğrultusunda Suudi parası, Pakistan ve yetmediği noktada Suriye’den devşirilen paralı askerlerin Türkiye tarafından silahlandırılmasıyla bir saldırı planı oluşturuluyor.
Ensarullah tüm bu süreç boyunca kendi güçlerine ve vatan topraklarına dayandı; buna uygun bir teknolojik alt yapı ile asimetrik güç dengesinin aleyhlerine olan yanını lehlerine çevirebilecek hamleler ve yöntemler geliştirdi. Teknik imkânlar arasındaki devasa farklılık göz önünde bulundurulduğunda bu durum müthiş bir başarıdır. Ensarullah, İran’ın anti-emperyalist direnişiyle güçlü bir destek alanına sahip olmak yanında, başarılı varlığıyla İran için de güçlü bir destek odağı işlevi görüyor. Son olarak Kızıldeniz ile Aden Körfezini bağlayan Babülmendep Boğazının kontrolünü ele geçirerek bulundukları coğrafyanın stratejik olanaklarını değerlendiren güçlü bir savunma hamlesinde bulundular. Tüm çarpıtmalara karşın Ensarullah’ın Suudi Arabistan’a yönelik askeri hamleleri saldırı altında olan bir halkın kendi vatanını savunmak için saldırgan devlete yönelik düzenlediği savunma hamleleridir. Yemen’i birleştirme yolunda harekete geçen Ensarullah, içeride Suudi işbirlikçilerine yönelik bir harekât da başlatmış bulunuyor.
***
Marksizm gerçek dünyada gerçek güç ilişkilerinde ve mücadelelerde ifade bulan ideo-politik bir yaklaşıma sahip olmasına karşın, bu, Marksist olmak için önsel bir güvence olamaz. Gerçeklikte, Marksizmin bu konumu her yeni konjonktürde sürekli üretilmeyi gereksinir. Bu, Marksist olmanın yegâne sınayıcısıdır. Bu açıdan genel olarak ezilenlerden yana olmak ya da ezilenlerle kurulan duyusal bağın önselliği her zaman belirli bir bağlamda ve mücadele içinde olan ezilenlerden yana olmak şeklinde gerçeklik kazanır.
Ensarullah Hareketi, bugün hem Yemen’de vatan savunmasıyla hem de ABD emperyalizmi ve İsrail soykırımcılığına karşı direniş ve verdiği güçlü karşılıklarıyla ezilenlerin kurtuluş mücadelesinin önemli iki boyutunu cephenin ön hattında başarıyla temsil etmektedir. Onun zaferlerinden coşku duymak, kayıplarından kahırlanmak, bir tutum düzeyinin sınırlarında olsa da onunla aynı saflarda olmak, ezilenlerin büyük kurtuluş davasının üstlenicisi olarak Marksist olmanın gereğidir.